پیش از تو آب معنی دریا شدن نداشت          

شب مانده بود و جرات فردا شدن نداشت

بسیار بود رود در آن برزخ کبود                      

اما دریغ زهره ی دریا شدن نداشت

در آن کویر سوخته ُ آن خاک بی بهار              

 حتی علف اجازه ی زیبا شدن نداشت

گم بود در عمیق زمین شانه ی بهار               

 بی تو ولی زمینه ی پیدا شدن نداشت

دل ها اگرچه صاف ُ ولی از هراس سنگ          

 آیینه بود و میل تماشا شدن نداشت

چون عقده ای به بغض فرو بود حرف عشق                        

                         این عقده تا همیشه سر واشدن نداشت

 تقدیم به تو


 

نوشته شده توسط ..:: کوثر ::.. در 87/03/31 ساعت 12 موضوع | لینک ثابت